Φόβος

Σήμερα κατάλαβα πως αυτό που είσαι αντανακλάται από αυτα που πιστεύεις πως σε κάνουν να υπάρχεις...

Και πόσο αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου μέσω αυτού...

Η ανθρωπότητα θα επαναλαμβάνει τους ίδιους κύκλους μέχρι το τέλος της...Ταυτόσημα αρκετά ωστέ να μπεις στην σκέψη του οτι δεν μπορω να την αλλάξω...Αυτό μέχρι να καταλάβεις οτι και αυτό μέρος του κύκλου είναι...

Οι κινήσεις όλων είναι τόσο προβλέψιμες που νιώθω απερίσκεπτος που ελπίζω να αλλάξει αυτό...Τα ίδια λάθη , τα ίδια πάθη, όλα σε οδηγούν να νιώθεις την συνήθεια ξεχωριστή για να νιώσεις και ο ίδιος έτσι...

Φόβος... Φόβος μην κάποια μέρα καταφέρω και σπάσω τον κύκλο των προβλέψιμών πράξεων μου και τι θα αντικρίσω εκεί ? Τίποτα άλλο από τον εαυτό μου και την Αλήθεια... Τα δυο πιο τρομακτικά πράγματα που (δεν) μπορώ να αντιμετωπίσω...

Όσο γράφω τόσο η θλίψη μου μεγαλώνει για αυτό που είμαι και για αυτό που ποτέ δεν θα γίνω...Τι άλλο θα θυσιάσω για να μπορώ να πω : Δες , είμαι σαν αυτό που φαίνονται οι άλλοι... Πότε θα τους δω όπως είναι ? Πότε θα δω εμένα?

Κάνε την σκέψη που έκανα στην αρχή...Εσένα τι σε κάνει να υπάρχεις? Θα δεις...

Sweet dreams that leave all worries behind you.
But in your dreams, whatever they be,
Dream a little dream of me.

Πόσος πόνος κρύβεται μέσα μας που θέλουμε να μπούμε στα όνειρα μας και των γύρω μας και να μην βγούμε πότε..Σε έναν κόσμο χωρίς θέλω και πρέπει... Σε έναν κόσμο που ζεις. Απλά...

Πονάω...