Οι φωνές που συγκρούονται μέσα μου είμαι εγώ , και δεν μπορώ παρά να νιώσω περιφρόνηση για αυτές σαν σύνολο , αλλά και αγάπη για κάθε μία από αυτές. Οποιαδήποτε όμως εμμονή κατακριτέα. Ο εαυτός μας δεν είναι. Γίνεται . Κάθε στιγμή, κάθε σκέψη προσδιορίζει εμάς όσο εμείς προσδιορίζουμε την ίδια. Χαραγμένοι από σκέψεις , χτυπημένοι από την φρικτή μελωδία της ζωής , έχουμε επιλογή. Να λατρέψουμε την αιτία. Να αγκαλιάσουμε την ιδέα. Να νιώσουμε παρά να ακούσουμε την μουσική. Δεν θέλω να είμαι τέλειος γιατί τίποτα δεν είναι. Αγάπα το όμως , έχε στο νου σου την διαύγεια και την καθαρότητα του κενού.
Σε ένα κόσμο που σε κάνει να λυγίζεις από την ωμότητα του , εσύ γέλα.
