Απρόσωποι στη χαρά μας , η ώρα που περνάει.
Απρόσωπη η αγανάκτηση μας , χαμηλό βλέμμα.
Απρόσωποι στις γνώσεις μας , πάντα άλλων.
Απρόσωποι στις ελπίδες , τα όνειρα, στα παιδιά μας, τις στιγμές.
Είμαι εγώ ή μήπως είμαι αυτός που είδα χθες? Θα ήθελα να είμαι αυτός που βλέπουν.
