Βράδυ

Αναρωτιέσαι κάποιες στιγμές για τον έρωτα. Πόσο μεγάλο βήμα είναι η προσέγγιση του από την πραγματικότητα στην ιδέα...Πόσο μπορεί να λείψει στον άνθρωπο η ταύτιση των ιδεών με την ζωή. Ιδεών οι οποίες θα είναι πάντα τόσο λουσμένες στο φως που δεν θα τολμάς παρά να τις σκεφτείς. Ζώντας την ζωή σου παίζοντας με την σκιά σου.

Πόσο μάταια μπορεί να είναι η ζωή? Ολά μοιάζουν τόσο φυσικά προβλέψιμα σε αυτήν που ο έρωτας θα ήταν μια καταστροφή. Τόση διαφορά... Όλα πεζά και άκοπα. Πόσοι από εμάς όντως βάζουμε κάτι από εμάς σε όσα κάνουμε? Πόσοι από εμάς όντως θα νιώσουμε ευτυχία? Πόσοι θα την αντέξουμε?

Αν ήταν να διάλεγα θα ήθελα πάνω από όλα να ξέρω αν τα μαθηματικά είναι δημιούργημα του ανθρώπινου εγκεφάλου ή είναι ανεξάρτητα από αυτόν... Διότι στην πρώτη περίπτωση ο άνθρωπος θα έχει δημιουργήσει κάτι πιο τέλειο από τον ίδιο.

Μήπως για όλα φταίνε τα όνειρα που δεν έκανα μικρός ? Οι στιγμές που δεν έζησα , τα πρόσωπα που δεν είδα , τα μέτρα που δεν έτρεξα...

Όλα καλά ...Μια χαρά . Λέξεις χωρίς φαινομενική βία , αλλά με τόση σκληρότητα προς τα μέσα. Κάνεις δεν θα μάθει τον άλλον. Ποίος φταίει ? Αυτός που δεν ρωτά ή εγώ που δεν λέω?

Δημοκρατία... Το καλύτερο από τα χειρότερα πολιτεύματα. Θέλουμε δημοκρατία, δικαιοσύνη χωρίς να αναρωτιόμαστε αν την αξίζουμε , αν κάναμε κάτι για αυτές τις έννοιες . ΑΝ παλέψαμε για ένα δίκαιο πέρα του δικού μας? ΑΝ δώσαμε την δυνατότητα επιλογής όποτε μπορούσαμε? Όλοι μαζί θα αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά "revolution starts from our beds".

Το βράδυ κάνει καλό . Μακάρι να ήταν πάντα βράδυ.

Μπες στην θέση του άλλου. Αγάπα την αίσθηση του .