γαλήνη, λες και ο νους σου τράβηξε για ξαστέριωτα νερά,

μια μέρα και όμως για άλλους χρόνος,

σχέδια μικρά και ο φίλος μου ο θάνατος κλείνει το μάτι,

σκέψεις μικρές , με τα όταν και τα θα αγκαλιά,

κτήνη, αφήστε και για μένα όταν γίνω αδερφός σας.

Ποιά η διαφορά της καταστροφής και της τραγωδίας από την δημουργία και την ευτυχία? Ανθρωπός τις απογύμνωσε και τις έστησε αντίκρυ.

Καμία κατάρα , αλλά και καμία προσευχή