Πες μου εσύ να ζήσω , να φύγω ή να χαθώ....

Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα , θυμάμαι...

Κλειστός λόγω έργων ο παράδεισος...

Ψάχνοντας τον σεβασμό που μας ανήκει...

Κρυμμένοι πίσω από ρούχα και συμπεριφορές...

Στριμωγμένοι όπως είμαστε ανάμεσα στο παρόν και το μέλλον, μόνο οι λέξεις έχουν μείνει να ξεφεύγουν από τις χαραμάδες...

Δεν οφείλεις τίποτα παραπάνω στον εαυτό σου παρά να είσαι ελεύθερος...

SPOILER Ακολουθεί σχόλιο επικαιρότητας.

Όμορφα αναδύεται η σάπια μυρωδιά του φόβου από την κλειστή για χρόνια παράγκα του δημοσίου...Δες τον μέσο έλληνα ...Ξέρεις ποιόν.... Αυτόν που τόσα χρόνια (όσα και τ χρόνια μου δηλαδή , μην πώ και παραπάνω) εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τις αδυναμίες του ελληνικού κράτους ... Έκλαιγε για την διαφθορά αλλά την χρησιμοποίουσε κιόλας ...Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την κατάσταση της χώρας μας ... Ο καθένας μπορεί εύκολα να αναλογιστεί τις δικές του ευθύνες και το αν θα της αρνηθεί η όχι αποτελεί καθαρά θέμα τιμιότητας...Ο μέσος έλληνας ο οποίος αδιαφορεί για την πολιτική κατάσταση της χώρας του και δεν μπορεί να διακρίνει το άδικο του ... Οι έλληνες άπλα οφείλουν πλέον να καταλάβουν πλήρως την έννοια του κράτους ...Δίχως να απαρτίζεται η σκέψη τους από αρχαίζουσες αντιλήψεις.